«شرکتت را در ایران نگه دار، یک شعبه در اسپانیا ثبت کن، خودت را به‌عنوان مدیر منتقل کن.» این جمله را زیاد شنیده‌اید. مسیری که توصیف می‌کند واقعی است و اسم رسمی‌اش انتقال درون‌شرکتی است — در اسپانیا traslado intraempresarial و در اسناد اروپایی ICT. اما این مسیر برای چیزی ساخته شده که احتمالاً وضعیت شما نیست، و تفاوت را معمولاً وقتی می‌فهمند که پول خرج شده است.
ICT برای چه کسی نوشته شد
پایه‌ی قانونی‌اش دستورالعمل ۲۰۱۴/۶۶ اتحادیه‌ی اروپا و قانون ۱۴/۲۰۱۳ اسپانیا است. هدفش روشن بود: به یک شرکت چندملیتی اجازه بدهد کارمند خودش را از یک کشور به دفتر دیگرش در اسپانیا بفرستد، بدون اینکه هر بار درگیر فرایند عادی مجوز کار شود. کلمه‌ی کلیدی انتقال است — چیزی که از قبل وجود دارد جابه‌جا می‌شود.
به همین دلیل سه شرط هسته‌ای دارد:
- رابطه‌ی کاری پیشین. باید دست‌کم سه ماه به‌صورت پیوسته پیش از انتقال، کارمند همان گروه شرکتی بوده باشید.
- رابطه‌ی واقعی میان دو شرکت. شرکت مبدأ و شرکت مقصد باید عضو یک گروه باشند و این رابطه باید با اسناد ثبتی اثبات شود.
- جایگاه مشخص. مدیر، متخصص، یا کارآموز — و باید تحصیلات یا سابقه‌ی متناسب با همان جایگاه را داشته باشید.
پرونده را اداره‌ای به نام UGE-CE بررسی می‌کند و مهلت قانونی پاسخش ۲۰ روز کاری است. سرعتش واقعاً خوب است. مشکل جای دیگری است.
سقفی که کسی درباره‌اش حرف نمی‌زند
| موضوع | واقعیت |
|---|---|
| مدت برای مدیر یا متخصص | حداکثر ۳ سال، روی هم |
| مدت برای کارآموز | حداکثر ۱ سال |
| پس از پایان سقف | باید به مسیر دیگری منتقل شوید |
ICT اقامت دائم نمی‌سازد و خودش به شهروندی نمی‌رسد. یک پل سه‌ساله است. اگر در پایان آن سه سال چیز دیگری زیر پایتان نباشد، از ابتدا شروع می‌کنید — این بار با سنی بیشتر و جیبی سبک‌تر.
چرا برای بیشتر متقاضیان ایرانی جواب نمی‌دهد
مشکل در قانون نیست؛ در تطبیق است. ICT فرض می‌گیرد یک شرکت فعال و در حال کار در ایران دارید که شما را به‌عنوان کارمند حقوق‌بگیر دارد، و یک شرکت در اسپانیا که آن هم فعالیت اقتصادی واقعی دارد و با اداره‌ی مالیات و تأمین اجتماعی اسپانیا تسویه است. هر دو طرف باید روی کاغذ زنده باشند — و بمانند.
در عمل معمولاً چه اتفاقی می‌افتد؟ شرکتی که سال‌ها نیمه‌فعال بوده، ناگهان برای شما سه ماه سابقه‌ی بیمه و حقوق می‌سازد. شعبه‌ای در اسپانیا ثبت می‌شود که هیچ فعالیتی ندارد. پرونده شاید قبول شود. اما این وضعیت باید سه سال ادامه پیدا کند: حقوق باید پرداخت شود، شرکت اسپانیایی باید اظهارنامه بدهد، و هر تمدید دوباره بررسی می‌شود. هزینه‌ای که فکر می‌کردید یک‌بار است، تبدیل به هزینه‌ی ماهانه می‌شود.
و یک نکته‌ی جدی‌تر: اگر مدارکی که پرونده روی آن‌ها بنا شده واقعی نباشند، مشکل با گرفتن کارت تمام نمی‌شود. بازبینی در تمدید، و بعدتر در پرونده‌ی شهروندی، به همان اسناد برمی‌گردد.
پس ICT کِی منطقی است
اگر واقعاً یک کسب‌وکار فعال دارید که مشتری و گردش مالی و کارمند دارد، و می‌خواهید آن کسب‌وکار در اسپانیا دفتر باز کند، ICT ابزار درستی است و ما آن را برایتان انجام می‌دهیم. در این حالت سرعتش یک مزیت واقعی است.
اما اگر هدف اصلی‌تان اقامت است و شرکت فقط وسیله است، دارید گران‌ترین راه را برای رسیدن به مجوزی انتخاب می‌کنید که تاریخ انقضا دارد.
راه ساده‌تری هست که کمتر معرفی می‌شود
برای کسی که می‌خواهد در اسپانیا کار کند و بماند، اقامت از راه خوداشتغالی (cuenta propia) تقریباً همیشه ارزان‌تر و پایدارتر تمام می‌شود. کارفرمای ساختگی لازم ندارد، حقوقی نیست که هر ماه باید شبیه‌سازی شود، کسب‌وکار از روز اول مال خودتان است، و تمدیدش برای چهار سال صادر می‌شود، نه یک سال.
اینکه چرا کمتر پیشنهادش می‌دهند، دلیل حقوقی ندارد — دلیلش این است که برای شرکت مهاجرتی پرزحمت‌ترین پرونده است. ما این کار را انجام می‌دهیم.
قدم بعدی
پیش از آنکه برای ثبت شعبه پولی بدهید، بگذارید وضعیت واقعی‌تان را نگاه کنیم: شرکتتان، سابقه‌تان، و چیزی که می‌خواهید در پنج سال آینده داشته باشید.
با ما تماس بگیرید — در همان گفتگوی اول می‌گوییم کدام مسیر برای شما کار می‌کند و کدام فقط هزینه است.
این صفحه اطلاعات عمومی است و جایگزین مشاوره‌ی حقوقی برای پرونده‌ی شما نیست. قوانین مهاجرتی اسپانیا مرتب تغییر می‌کند؛ پیش از هر تصمیم با ما تماس بگیرید.